Voor diegenen die nog wakker zijn

Ik vreet deze nacht
knaagt het vlees van de uren
die nagaren
in het smeulen
van die zak van een zon.
Wat is een ondergang
als je weet dat je ook weer op mag staan?
Geel-rood-oranje grootspraak, en dat vleugje paars?
M’n aars:
De dag is een diva, een opgespoten eiland
een volgspot met een brandpunt waar je niet in kan kijken.
Ik ben niet gemaakt voor het stralen
ben niet van de lichtheid
van het gewapper van de wind
onder rokjes
koket gekut
ik ben een worm
die zich door het bedompt blauwe
van de loze tijd kauwt
De nacht
valt.
Tenminste.
de nacht valt
Op haar bek.
Tand door de lip
de nacht
valt
en verdwijnt
en niemand weet precies
wanneer ze is weggegleden
ze verdwijnt
zoals de dood moet zijn
een ongemerkt overgaan in iets anders
de nacht is er altijd
sluimert onder het helse stralen van die grote gloeilamp daar.
Waarom knijpen we onze ogen dicht als we dat ding in kijken.. omdat die veelheid, die kijk mij eens schijnen, snijdt.
De nacht is er om door te kijken
door jezelf heen naar je ergste gedachtes
door jezelf heen naar wat daar achter ligt.
De nacht valt
als een verliefde
als een baksteen door een ruit
als een moeder op de vaste grond
de nacht valt
als een gebroken hart
als iemand die struikelt over het alsmaar achterom kijken,
zo valt de nacht
als een doek
tegen het bloeden
als van die sneeuwvlokjes in een zo’n glazen bol die je eerst moet schudden
zo val ik
met de nacht
mee.
de aarde in.
En vreet me vol
ledig

Schijngestalte

Wat wij de maan

is een schijngestalte

Wat grappig is

omdat wat wij de maan 

zelf geen licht geeft

wat wij maanlicht 

is de zon – en wat strooilicht van sterren – weerspiegeld

Zelfs het licht dat de maan op de aarde schijnt

komt bij de maan terug

en dat weer spiegelt, 

wat wij de maan 

is altijd hetzelfde

in ander licht. 

Hey you

Hey you
Just a note
before you’re off
into the grime
of the land
that’s stuck in time
the land of scattered hope
and broken backs
that need to cope
with the certainty
that there is no way back.
You don’t have to carry that weight.
You’re a rock.
To sit on.
A sea.
That lightens the load
but comes and goes
A tree with a branch strong enough to hang a swing on.
The wind’ll do the rest.
Hey you
Just a note before you leave
the land where even the dark is gentle
to plunge into the grim grey
of never being safe.
I know there’s so much to be done.
And there is so much you can do.
But there’s also
only so much.
You can.
Do.
For all those people
stranded
clutching
shards of dreams
in their hands,
‘Cause there’s always the fear
of their pockets being picked.
Their hands cut on the sharp edges
of a life they had to break
in order to take
some of it
with them
Their hands bleeding.
Tears.
Hey you.
Remember.
You don’t have to stop the bleeding.
You’re a rock.
To sit on,
so someone can open his hand and look at that shard.
You’re a sea.
so someone can wash away the dirt that got stuck on her one last dream
You’re a tree.
That’s there.
That’s strong enough.
Rooted enough.
In this world.
So someone
can
– for a second –
feel the wind
and keep hanging on
to that one shard,
that’s dear life.
Bye you
Be safe
©10-09-2017

alleen variaties – 1

“Je wordt alleen geboren,”
grapte iemand tegen me
in een poging me op te beuren
Ja, het was zo’n avond
zo’n avond in een verdraagzaam verlichte bar
– die ruikt naar bier van vier dagen geleden
dat inmiddels een eigen leven leidt
bruisender dan het mijne… –
waarvan ik hoopte dat het de laatste was
maar het niet zeker wist.

Sommige noemen ze zaterdagen

“je wordt alleen geboren,”
het was een avond
waarop ik me liet opbeuren door een zak
met een slecht gevoel voor humor
en blijkbaar geen moeder.

a green field with just one daisy

I climbed up a hill
To get some distance
Between the way the creek cracked the valley
and what it did to me
I walked through the woods
that’s what I needed
To make it to the top all clear eyed
and rosy-cheeked
And when I was there
It felt like a lotta miles
between me and the last time I cried.
I knew I didn’t want to double back
Didn’t know where I was going
But I was on the right track
This path was mine,
even though it had no sign
I couldn’t even see past the first bend
so I picked myself up
and that’s where I went
Just when I was about to get tired
I smelt this fire
turned right,
And in the flickering light
Just of the road
There was a lumberjack
with a back
so strong
he could carry me and my load
for ever so long.
I climbed over the fence
walked up to this bear of a man
in a green field with just one daisy
Maybe it was crazy
But to me it all made sense

the difference between a rock and a hard place

I’m a fool
I know
I trip over things
usually with a beverage in my hand.
Get in the wrong train
End up stranded, in the middle of nowhere,
Usually with the last train just left
I’m a fool
I know.
I have a nice pattern
of burnmarks on my arm,
of where I got stuck to the hot stove.
But if you want your boileg egg peeled when it’s hot
That’s not
a problem for me
Anymore
Cause I’ve sure got asbestos hands
That’s the kinda fool I am
I’m a fool
I know
Trip into someone’s arms
And lose myself there
Add another burn to my heart
Even fall apart
Fool myself there’s no way out
of what ever cluster fuck
But I ain’t stupid
And I sure don’t need no luck
Cause I’m a fool
I know
That’s just my DNA
And in any case
I’d rather be a fool who lost it
than someone stupid
who let the chance of love
get away
on that last train.
Or like my daddy says
Now there you’ve got your difference
Between a rock
And a hard place.