uit elkaar

Soms is uit elkaar
gewoon een kwestie van
in
het pinnetje
het juiste gaatje
beetje wiebelen
en het is weer
voor elkaar
soms is uit elkaar
een kwestie van kilometers
van tijd
maar vandaag is uit elkaar
mekaar
even kwijt

twee over

Ik zou willen 

dat als ik bij jou

in bed 

en jij vraagt 

‘hoe gaat het eigenlijk met?’

(en het is één uur ’s nachts)

dat ik dan in één rake zin

zou kunnen formuleren dat

en dat daarmee alles is gezegd

en opgelost

zodat er niets hoeft uitgelegd

er zonder woorden

deste meer kan 

worden gelegen

in al dat zachts

in het stille 

van hoe één wij zijn

om twee over

achttien april

lief je
lief de
dat jouw vader en jouw moeder
en dus dat jij
die dag
dat jij geboren
ooo liefde
wat een feest
voor Paul
2021

wat een feest

Lief je
Lief de
Dat jouw vader en jouw moeder
En dus dat jij
Die dag
Dat jij geboren
O Liefde
Wat een feest
!
voor Paul – 18/4/68 ©EvaK.Mathijssen (on a backdrop by ©Hayk 2017)

Het is een storm

Het is een storm
die soms
als een razende
alles overhoop
Ik klamp me vast
aan het eerste
het
dat voorhanden is
mezelf
en wacht en wapper
nagels in mijn vlees
tot hij weer gaat
liggen
en er weer rust
Maar daar was hij
jij
met je tent
Die je opzette
alsof het niets
haringen in de grond
floep
een matras, floep
nog één
en een
“je kan ook hier”
Hing ik daar in mezelf
moest ik alleen
nog even
los
laten

Het bed

Het bed is een eiland

met maar één bootje

dag en nacht deinen

de tijd wuift traag

Dan is er toch soms ineens die moeilijke vraag

wie gaat er deze keer

in het blootje

voor de verse koffie heen en weer?

11-02-’21

ik ken een man

ik ken een man
nog niet zo lang
ook niet een heel lange man
maar een man die me helemaal in zijn armen neemt
en dan
voel ik
die man
het beest
het kind dat hij is geweest
het donker waar hij doorheen is gevallen
het landen in de andere kant van zijn angst
die liefde en vol is
ik voel het mens dat hij het langst is
zichzelf
Ik ken een man
nog niet zo lang,
maar
die zo zichzelf
dat ik mezelf
in zijn armen mis
als hij er niet is
1 febr 2021

Nooit gedicht

Jij bent het gedicht
dat ik nooit afschrijf
omdat ik steeds nieuwe woorden
steeds meer
en alles
en niks
raakt
aan hoe jij me
Het is niet te beschrijven
(geef ik toe– als schrijver – geef ik me over aan)
hoe jouw adem op mijn huid
ligt
het is niet te beschrijven
Ik dicht
het liefst met onze lijven
mij
bij
jou
me
nog dichterbij
mijn
lieve
lief
liefst
dicht ik alles
ons
open
dicht ik jou er bij
in een
woordeloze
©E.K. Mathijssen
15 januari  2021